سیره معصومین

فارغ از هر دو جهانم به گل روي علي
از خم دوست جوانم به خم موي علي
طي کنم عرصه ي ملک و ملکوت از پي دوست
ياد آرم به خرابات چو ابروي علي
ديوان اشعار؛ص311
جان امام خميني) س(که آفتاب زندگي امت اسلامي شد و جانهاي فسرده امتي تحقير شده را به انوار خويش گرما و حرکت بخشيد،از نفس سوزان مربيان صاحب کرامت و مرشدان طريق حقيقت افروخته شده بود.جاني که تجلي پرهيزگاري آن هر چشم حقيقت بيني را خيره مي کرد.او که از عارفان باللّه و متمسکين حقيقي ولايت معصومين )ع( بود؛جامعيت و حقيقت وجودي خاندان نبوت و اهل بيت پيامبر)ص(در حديث ثقلين تفسير کرد و همواره به شناخت و اقتداي به آن بزرگواران توصيه مي فرمود.
ممکن اما چه ممکن،علت امکان
واجب اما شعاع خالق اکبر
متن کتاب "  سیره معصومین "